حکیم ابولقاسم فردوسی

مطلبی می نویسم در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۱ تا بزرگداشت حکیم سخن ابوالقاسم فردوسی را جشن بگیریم و به پاسداشت فعالیت های ارزنده این حکیم و استاد شعر و ادب فارسی یادی از وی کرده باشیم.

حکیم ابوالقاسم فردوسی در سال ۳۱۹ خورشیدی٬ در روستای پاژ شهرستان توس متولد شد. او در ابتدا به دهقانی مشغول بود و زندگی مرفهی داشت اما در پایان عمرش مال و ثروتش را از دست داد و گرفتار فقر شد. فردوسی ۳۰ سال از عمرش را صرف به نظم در آوردن شاهنامه ابومنصوری ( که پس از به نظم در آوردن آن٬ شاهنامه فردوسی نامیده شد) کرد. شاهنامه فردوسی نه تنها بزرگترین و پر مایه ترین دیوان شعری است که از دوران سامانی و غزنوی به یادگار مانده است٬ بلکه خزانه لغت و گنجینه فصاحت زبان فارسی نیز می باشد. فردوسی با وجود استفاده از تمامی صنایع ادبی در اغلب اوقات سخن خود را کوتاه کرده است.

فردوسی مهارت بسیار بالایی در توصیف مناظر طبیعی میدان های جنگ پهلوانان و نشان دادن قدرت و چالاکی آنان داشته است. برای حسن ختام این مطلب هم یک بیت از فردوسی در مورد شاهنامه ذکر میکنیم.

هر آنکس که شهنامه خوانی کند

                                                اگر زن بود٬ پهلوانی کند

دنباله ها : , , , ,

راستی اگر سوال علمی دارید می توانید آن را در سامانه پرسش و پاسخ علمی دنوج مطرح کنید و یا به سوالات علمی پاسخ بدهید.